Neslimizin Kıymetlendirilmesi

Filozof diyor ki :

— Mademki düşünüyorum, öyleyse varım !!

Eğer bu düsturu varlığa esas kabul ediyorsanız, neslimize vereceğiniz mevcudiyet hakkını başka bir nesle laik göremezsiniz.

Geriye doğru bütün nesillerden üstün bir varlık hakkı taşıyan neslimiz, ileriye doğru birdenbire çukura yuvarlanmak tehlikesi altında..

Önümüzdeki korkunç bir nesil boşluğu açılıyor !

Körlerin bile gördüğü manzara !
Düne kadar gelen şartlar, ayak ucumuzda yeni bir nesil protoplazması hazırladı ..
Bugünki lise çocuğunun temsile başladığı bu protoplazma, bir iki sinema artisinden başka kahraman tanımayan, futboldan gayrı herhangi bir hadiseyi mefkûreleştiremeyen, evinde ve mektebinde hiçbir telakki ve ahlak murakebesi yaşamayan, bilmeyen, duymayan düşünmeyen; düne bugüne ve yarına bağlı olmayan, bütün hayvani ve nebati ilcaları ile başıboş, bir yeni adam tohumu !.

Bu tohum kök salar ve nesilleşirse dava kazanılmış değil, kökünden kaybedilmiş olacaktır !!

İşte bizim nesil ukdemiz !

Arkamızda eskilik, önümüzde yokluk ve içimizde, iki taşa sıkışmış bir fidan gibi, en işkenceli bir varlık humması.

Büyük harb sonrası nesli bir köprü neslidir.
Dünle yarın arasındaki uçurumu aşmak için bu köprüyü kurmak, yani neslimizi kıymetlendirmek, iş başına geçirmek lazım..
İhtiyar ve yatalak demokrasyalar müstesna, bütün canlı rejimlerde iş başında olan büyük harb sonrası nesli, henüz bizde halis örnekler ile kıymetlendirilmiş değildir..
Halbuki o, dünle yarın arasındaki tehlikeli geçitten klavuzluk sırrını her nesilden daha iyi biliyor.

Dede efendi ve Beethoven, Sinan ve Michel-Ange, Fuzuli ve Racine, Gazali ve Pascal, İbni Sina ve Claude Bernard, Katip Çelebi ve August Comte arasındaki mahsup muamelesini yapabilecek bir o kaldı…