Tagged: fazıl

LEVHA Mezarlarda susarken dilsizler, dudaksızlar; Üstlerinde ot biter, kuş öter, arı vızlar… (1976)

LÜGAT Tutuşturanlar, lügat kitabını elime, Bilsin: Allah’tan başka bilmiyorum kelime. (1973)

MADDE VE RUH Ne versa nakış nakış, tabiatta, maddede, Gözlerimdeki nurun aksi, beyaz perdede… (1973)

MAĞRA -32- Burası Sevr mağrası, Sır menzili, burası… Işığı karanlıktır; Ve sessizlik, nârası. Deliğinde perdedar, Bir örümcek tuğrası. Mağrada gizlendiler. Boşuna izlendiler. Burası Sevr mağrası, Sır...

MANGAL Bana tül gibi ince Bir hülya verir mangal. Küllerini deşince, Titrer, ürperir mangal. Şikâyetsiz âşıklar Gibi içinden yanar, Fâni günleri anar, Sabaha erir mangal… (Çile...

MANSUR Mercan mercan, uçuk dudağında kan, İnci inci , soluk şakağında ter. Ne baş yedi, ne kan içti bu meydan ! Bu meydan aşıktan canını ister....

MANTIK Dağı tanıyan, nasıl tanımaz uçurumu? Mademki yükseliş var, iniş olmaz olur mu? (1972)

MANZARA Bütün manzara, ucuz bir dekor muşambası; Kurtuluş günü, çıkmaz ayın son çarşambası… (1947)

MAYMUN Maymun, insan bendendir, bu benim devrim, dedi. Başına bir oturak geçirdi, “devrim” dedi. (1972)

MEKKE ETEKLERİNDE -43- Karanlık da karanlık, Mekke uykuda, dalgın. Bir paylayış… Bir anlık… Dağda çepçevre yangın. Onbin noktada ateş… Dehşet içinde Kureyş! Dediler: Ahdi bozduk! Baskına...