Asıl adı Mahmut Abdülbaki olan divan şairi Baki, 1526 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Fatih Camii müezzinlerindendi. Çocukluğunda saraç çıraklığına devam ettiyse de okumak istediği için medreselere devam etmiş, eğitimini tamamladığında Müderris olmuştu. Kanuni Sultan Süleyman zamanında zekâsıyla fark edilmiş ve saraya girmiştir. Kanuni Sultan Süleyman'ın ölümünden sonra da, İkinci Selim ve Sultan Üçüncü Murat zamanlarında, Mekke ve İstanbul kadılığı görevlerini yürütmüştür.
Kazaskerlik de yapan Baki, Sultan Üçüncü Murad zamanında sürgüne gönderildiyse de bir süre sonra affedilerek yine İstanbul'da önemli makamlara getirilmiştir. Mevahibi Ledünniye, Fezaili Cihat gibi eserler vermiş ayrıca tercümeler yapmıştır.
Gazel
Ferman-ı aşka can iledir inkıyadımız
Hükm-i kazaya zerre yok inadımız
Baş eğmeziz edaniyle dünya-yı dun için
Allah' a dır tevekkülümüz itimadımız
Biz mütteka-yı zer-keş-i caha dayanmazız
Hakkın kemal-i lutfunadır istinadımız
Zühd ü salaha eylemeziz iltica hele
Tutdu egerçi alem-i kevni fesadımız
Meydan-ı safa-yı batın-ı humdur garaz heman
Erbab-ı zahir anlayamazlar muradımız
Minnet huda'ya devlet-i dünya fena bulur
Baki kalır sahife-i alemde adımız
Gazel
Hattum hisâbın bil dedün gavgâlara saldun beni
Zülfüm hayâlin kıl dedün sevdâlara saldun beni
Geh âb-veş giryân idüp geh bâd-veş püyan idüp
Mecnûn-ı sergerdân idüp sahrâlara saldun beni
Vaslum dilersin çün didün lutf idüben olsun didün
Yarın didün birgün didün ferdâlara saldun beni
Yûsuf gibi izzette sen yakub-veş mihnetde ben
Dil sâkin-i beytül hazen tenhâlara saldun beni
Bâkî sıfat virdün elem itdün gözüm yaşını yem
Kıldun garîk-i bahr-ı gam deryâlara saldun beni
Gazel
Zülf-i siyahı saye-i perr-i Hüma imiş
İklim-i hüsne anun içün padişa imiş
Bir secde ile kıldı ruh-i aftabı zer
Hak-i cenab-ı dost aceb kimya imiş
Avazayi bu aleme Davud gibi sal
Baki kalan bu kubbede bir hoş sada imiş
Görmez cihanı gözlerimiz yarı görmese
Mir'at-ı hüsni var ise alem-nüma imiş
Zülfün esiri Baki-i biçare dostum
Bir mübtela-yı bend-i kemendi bela imiş
bu gazelini çok seviyorum...
GAZEL
Hattim hisabin bil dedin gavgalara saldin beni
Zülfüm hayalin kil dedin sevdalara saldin beni
Geh ebr ves giryan edip geh bad ves püyan edip
Mecnun-i sergerdan edip sahralara saldin beni
Vaslim dilersin çün dedin lutf edeyin olsun dedin
Yarin dedin birgün dedin ferdalara saldin beni
Yusuf gibi izzette sen Yakub ves mihnette ben
Dil sakin-i beytül hazen tenhalara saldin beni
Baki sifat verdin elem ettin gözüm yasini yem
Kildin garik-i bahr-i gam deryalara saldin beni
Baki
Gazel
Alayis-i dünyadan el çekmeye niyyet var
Yakinda adem dirler bir sehre azimet var
Uçdi bu fezalardan mürg-i dil-i nalanim
Aram idemez oldum efkar-i seyahat var
Nus eylese bir asik ta hasre dek ayilmaz
Bezm-i felegin bilmem caminda ne halet var
Bu halet ile ey dil sag olmada alemde
Derd-ü gami dilberle ölmekte letafet var
Ser terkine ka'ildir dünyaya gönül virmez
Terk ehlinin ey Baki basinda sa'adet var.
...
Baki
(Baki'nin son şiiri imiş)
Gazel - Saf Saf
Müje haylin dizer ol gamze-i fettân saf saf
Gûyiyâ cenge girer nîze-güzârân saf saf
Seni seyr itmek içün reh-güzer-i gülşende
îki cânibde durur serv-i hırâman saf saf
Leşker-i eşk-i firâvân ile ceng eylemeğe
Gönderür mevclerin lücce-i umman saf saf
Gökde efgan iderek sanma geçer hayl-i küleng
Çekilür kûyune mürgan-ı dil ü can saf saf
Cami içre göre tâ kimlere hemzânûsın
Şekl-i sakkada gezer dide-i giryan saf saf
Ehl-i dil derd ü gamun ni'metine müstagrak
Dizilürler keremim hânına mihmân saf saf
Vasf-ı kaddünle hırâm itse alem gibi kalem
Leşker-i satrı çeker defter ü dîvân saf saf
Kûyun etrafına uşşak dizilmiş gûyâ
Harem-i Kâ'be'de her canibe erkân saf saf
Kadrüni seng-i musallada bilüp iy Bâkî
Durup el bağlayalar karşuna yârân saf saf
Allah cümlemizden razı olsun kardeşlerim.