İmam-ı Gazalî anlatıyor:
Bir gün Şeyh Ebu Said-i Ebü'l Hayr (rahmetullahı aleyh) sofilerle beraber gidiyordu. Bir ara, lağım kuyusunu temizlemekle uğraşanların yanından geçiyorlardı. Yol necasetlenmiş; etraf pislik içerisinde idi. Sofiler burunlarını tutup, hepsi bir tarafa kaçtılar. Şeyh,olduğu yerde durdu ve şöyle dedi:
"Ey insanlar, bakınız bu pislikler banane söylüyor. Diyorlar ki, dün pazarda (nefis ve leziz yiyecekler şeklinde) idik. Hepiniz bizi ele geçirmek için, keselerinizi boşaltmıştınız. Bir geceden fazla sizinle kalmadık. Bu hâle geldik! Bizim mi sizden, yoksa sizin mi bizden kaçmanız yakışır?"
Yine Kimya-yı Saadet kitabında Hazret şöyle bir hadis i şerifi yazmıştır.
"Kıyamet günü dünyayı yeşil gözlü, dişleri dökülmüş ihtiyar, çirkin bir kadın şeklinde getirirler; ,insanlar ona bakınca -Allah korusun! Bu nedir? Böyle rezil, böyle çirkin- derler. Onlara denir ki: Bu uğruna birbirinizi kıskandığınız, birbirinize düşman kesildiğiniz, kan döktüğünüz, sıla-i rahimi terk ettiğiniz, ona aldandığınız dünyadır. Sonra onu cehenneme atarlar. Der ki: - Ya Rabbi, beni sevenler nerededir? Allahü Teala onların da getirilip cehenneme atılmasını emreder."
......................
Artık; dünyanın kalbinizde nerede olduğunu tekrar sorgulayınız!!!!