Enes b Mâlik (r a )’den rivâyet edildiğine göre, bir adam Rasûlullah (s a v )’e gelerek: Ey Allah’ın Rasûlü kıyamet ne zaman kopacaktır? Diye sordu Rasûlullah (s a v ), namaza kalktı ve namazını bitirince; “Kıyametin kopmasını soran kimse nerededir? Buyurdu Adam: Benim Ey Allah’ın Rasûlü dedi Bunun üzerine Rasûlullah (s a v ): “Kıyamet için ne hazırladın?” buyurdu Adam: “Kıyamet için fazla namaz ve oruç hazırlayamadım fakat ben Allah’ı ve Rasûlünü seviyorum” dedi Bunun üzerine Rasûlullah (s a v ) şöyle buyurdu: “Kişi sevdiğiyle beraberdir, sende sevdiğinle beraber olacaksın buyurdu Müslümanların Müslüman olmaları dışında bu söze sevindikleri kadar başka bir şeye sevindiklerini görmedim ”
Bu hadis sevginin, ilerleme yolunda ne kadar önemli olduğunu bir kez daha düşünmemizi gerektirmiyor mu? İyi bir evlat,iyi bir eş,iyi bir öğrenci en önemlisi de iyi bir kul olmak için sevmek… Ama her şeyi sevmek Yunus gibi ,kimseyi ayırmadan.Eğitimde en önemli unsur da bu. Öğrencinin en iyi anladığı ders en sevdiği öğretmeninden aldığıdır değil mi?
En büyük öğretmen olan Allah Dostları da sevgili peygamberimizin (sav) yaşayış tarzını uygulayarak öğretmişler .Öğretmeye de devam ediyorlar,Allah’ı sevmenin çok lezzetli ve mutluluğun tek kaynağı olduğunu…
Sevgide en temel özellik taklittir.
“Kişi sevdiğiyle beraberdir!”Sözü aslında bu anlamı da içeriyor.Yani ona benzediğin sürece sevgini kanıtlamış olursun .Önce şeklen benzersin sonra özünü de anlamaya başlar hakikaten sever ve sevdikçe de madden olmasa bile manen beraber olursun.Tasavvufta buna “rabıta “ denir.
Kuvvetli sevgi sebebiyle sâlikin, gıyabında bile şeyhinin huzurunda imiş gibi edeble davranması demek olan rabıta, Nakşbendilik'te özel bir anlam ve önem taşır. "Sadıklarla beraber olmak" (et-Tevbe, 9/119) emrine imtisal demek olan rabıta, aslında "şahsiyet transferi ve identifikasyon" gibi kavramlarla da açıklanabilir. Nitekim Yakub Çerhî kendisine intisab etmek isteyen bir müridine bu sırrı açıklamak için kendi ellerini göstererek:
"Nakşibend hazretleri bu elleri tutup:
"Senin elin benim elimdir. Her kim senin elini tutarsa benim elimi tutmuş olur" buyurdular. Öyleyse tut elimi, bu el Bahaeddin Nakşbend'in elidir." demişti. Râbıta ve silsile yoluyla bu el, Hz. Peygamber (s.a.)'e ve Hz. Allah'a uzanır. Nitekim Allah Teâlâ Kur'anı Kerim'inde Rasûlü'ne bey'at eden kimseleri kendisine bey'at etmiş sayarak Rasûlü'nün elini de kendisine izafe etmiştir." ( El-Feth, 48/10)
Şah-ı Nakşbend hazretleri ve halifeleri "rabıta" konusuna ayrı bir önem vermişlerdir. Yakub Çerhi tarikat icazeti alacağı zaman Hacegan yolunun şartlarını baştan başa öğrendi. Rabıta şartını anlatırken şeyhi kendisine dedi ki: "Bu yolu öğretirken dehşet hissi vermemeğe çalış! Emaneti isteklilere ve istidadlılara ulaştırmaya bak. Çünkü emaneti ehline vermek de ilahi bir emanettir."
Yakub Çerhi, müridlerini genellikle istidadlılardan seçerdi. Talib mürşidinin huzuruna bütün istidadını toplayarak gelmelidir. İstediği her kudretin yeri kendisinde mevcud olmalı ve iş hemen izne bağlı olmaktan ibaret kalmalı" diyerek mürşidlerin, müridlerin toprağında var olan madeni ve kabiliyeti ortaya çıkaran usta eller olduğunu anlatmak isterdi.
Çerhi'nin emaneti teslim edeceği müridi ve halifesi Ubeydullah Ahrar'ı işaret ederek söylediği şu söz çok anlamlıdır: "Talib, mürşidine Ubeydullah gibi gelmeli. Meş'alesi hazır, yağı ve fitili tamam, iş bir kibrit çakıp ateşi tutuşturmakta..."
Sadrımdakini Ebubekir’e ra aktardım
Seviyorum, öyle kolay söylenecek söz değil deme ki. Sevmek her an huzurda olduğunu bilerek yaşamak, edebini muhafaza etmektir. Ne kadar uzak olsan da her an gözlendiğini bilmektir. Hata yapmaya meyyal olan nefsinin en büyük dizginleyicisidir, yani kişinin kurtuluşudur aynı zamanda. Sevmek, öyle huzur verir ki görmesen bile onun gönlünden geçen muhabbet sözcükleri bir anda senin gönlüne de akıverir.Çok karlı bir alışveriştir aslında.
Sevgili peygamberimizin(sav) kendisini en çok seven,kimsenin inanmadığı zamanda bile en büyük destekçisi olan Hazreti Ebu Bekir için; “Sadrımda ne varsa hepsini Ebu Bekir’e ra verdim!”diye buyurması da buna işaret değil mi?
M.Selim Yılmaz
HaberKültür.Net