Mektubat-I Rabbani'den İnciler

Selamlar;

Bu başlığın gayesiMektubat-I Rabbani'den imkan nispetinde derlemeler eklemek ve genişletmek.

Allah hakkıyla nasiplenenlerden etsin.

İlk olarak yaklaşan miladi yılbaşı yani noel'e bakışımızı netleştirebilecek 3. Cilt 41. Mektuptan bir paragraf:

Hintlilere göre kutsal ve büyük olan günlere itibar edip saygı göstermek ve Yahudilerin özel günlerinin kutlamalarına katılmak insanı şirke ve küfre götürür. Nitekim bazı cahil müslümanlar özellikle de kadınlar kafirlerin özel günleini kutlamakta ve onları kendi bayramları yapmaktadır... Müşriklerin yaptığı gibi kızlarının ve kardeşlerinin evlerine çeşitli hediyeler göndermektedirler. O mevsim geldiğinde kaplarını kafirler gibi boyayıp kırmızı pirinçle doldurduktan sonra hediyeler gönderirler... Bu mevsime tambir itina gösterirler. Halbuki bütün bunlar şirktir, küfürdür ve İslam dinini reddetmektir.

Allah Sübhanehû;

“Onların çoğu ancak ortak koşarak Allah’a iman ederler”(Yusuf/106) buyurmaktadır.

Hazret'in bir sözüyle katkıda bulunalım;

"Edebi gözetmek, zikrden üstündür. Edebi gözetmeyen Hakk'a kavuşamaz."

Bilinmesi konusunda halka acziyetten başka bir yol bırakmayan Yüce Zât, noksanlıklardan bütünüyle münezzehtir. Bilmede acze düşmek büyük velîlerin nasibidir. Bilmemek bilmede acze düşmemektir. Mesela bu kûtsi makamda (sıfatlar arasında) farkın olmadığına hükmetmektir. “İlim kudretin aynıdır. Kudret iradenin aynıdır” sözlerinde olduğu gibi her zatî kemâli diğerinin aynı görmektir.

Bu makamın farkını bilmemek, bu makamda farkın olduğuna hükmetmek ve bu farkın hakikatine varamadığını itiraf etmek bu makamın farkını bilmekte acze düşmektir.

Bilmemek cehalettir. Bilmekten âciz kaldığını bilmek ilimdir. Hatta acziyet iki ilim içerir: Bir şeyi bilmek ve büyüklüğü sebebiyle o şeyin hakikatini bulamadığını bilmek. Buna üçüncü bir ilim daha katsak yeridir ki oda şudur: İnsanın acziyetini ve eksikliğini bilmesidir. Bu bilgi insanın kulluk makamını güçlendirir.

III. cilt/77. mektub