Huzeyfe b. Yeman (r.a) anlatıyor; Bir keresinde Ömerin yanına girdiğimde kendisinin mahzun ve kederli olduğunu gördüm. Kendisine bunun sebebini sordum. Bana dedi ki; " Bir kötü iş içinde girerimde bana saygılarından dolayı beni kimse uyarmaz diye endişe ediyorum." Bunu nüzerinde bende şöyle dedim; " Yeminle söylüyorum ki böyle birşey yaparsan seni bundan men ederiz. Eğer vazgeçmezsen kılıçla hakkından geliriz."
Ömer biraz durdu ve şöyle dedi;
"Benim için, eğrildiğimde beni düzeltecek arkadaşlar yaratan Allaha şükürler olsun" (Şarani)
Siraceddin Önlüer - Edep Ya Hu 2