ÂLİMLERİN SÖZLERİNDEN DERLEME
*Ahlâk ve edep,aklın dışarıdan görünüşüdür. Kişinin aklı edebi kadardır.
*Akılda kemâlin şartı,ahlâk ve edepte kemaldir. Akıl gibi sermaye, iyi huy gibi dost,edep gibi miras,ilim gibi şeref olmaz. Akıllı insan aklını kullanır. Daha akıllı olan başkalarının da aklını kullanır.
*Kibr ve öfke insanın başına çok felâketler getirir. İyilerle dost ol ki, kötülerden emin olasın. Dil gönlün,gönül ruhun,ruh da insanın aynasıdır. Kalpler, içi boş kaplara benzer,hayırlı olan hayırla dolu olandır.
*İyilerin kalbinde iyi, kötülerin kalbinde kötü düşünceler dolaşır. Her geceyi kadir, her gördüğünü Hızır bil.
*Kişinin kalbinde ne kadar kibir varsa,aklında o kadar noksanlık vardır. Başkasına yük olan alçalır.
*Dil bir canavar gibidir, serbest bırakılırsa parçalar. Her fenalıktan sakınmanın yolu, dili tutmaktır.
*Allah korkusu, seni O’na ulaştırır ve kendini beğenmekten uzaklaştırır. İlim yükseltir,cehalet alçaltır.
*Söz taşımak, yani koğuculuk yapmak, emanete hıyanet etmektir. Söz ilâç gibidir. Azı faydalı, çoğu zararlıdır.
*Kötü insan, kimseye iyi zan beslemez.Çünkü o, herkesi kendisi gibi görür.
Bütün kötülüklerin başı kötü arkadaştır. Kişi, dilinin altındadır, konuşturursanız, ne olduğunu anlarsınız.