Ubudiyete iltizam
cemiyetin cehaleti malesef kesret
geçmiş tahta saltanat ister
zekiysen ver o makamı, kurbet-i ilahiyeye
yerleştir kalbinin tahtını iltizamı ubudiyete
ruhumu saran elim gafletten gelir ileri,
çıkardım ben zihnimden,kurtarıcım halveti
elimle firak, kamufile etse halvetim gafletimi
elzemdir ubudiyete iltizam, bırakırsan ardına tefriti..
sağımda halvet, solumda gaflet
sen seç hangisi cinayet
veyada hangisi başına musibet..
hangisi verir sana istidad-ı muhabbet....
DUYGU YAVUZ
KALK EY MİLLET UYKUDAN
Kalk ey millet uykudan,
Zihnine çökmüş gururu, kibiri , enaniyeti
Büyüklenmeyi çıkar mütemadiyen aklından
Set çekmişler kalbindeki hüsnüzana
Set çekmişler kalbindeki aşk-ı imana
Zamanın dehşeti sarmış salkım misali bitevi ruhları
Vurmuş batı mührü kalbimize, üstünde ‘o bizimle’ yazar
Aynı batı tarihimize ‘o istediğimiz gibi’ mührünü çakar
Batının vebası ruhlarımızı hissetmeden, sarar, sarmalar
Vur o sarmalanmış kalbime yağmalanmışsa tarihim
Kemirmişse ilmimi o bahtı kara geçmişim
Kurban etti değerlerini, o çılgınca sevda cemiyetin
Geçmişi bilen yaşar Osmanlı gurbetini hazinmi hazin
Gelir akla Osmanlı bir hasret sarar
Akıyor gözlerimden özlem soluklayan yaşlar
Kalbimde zelzele, ümmete hediye günlerin gelir aklıma
Aklım çıkamaz içinden depremzede ilmim set çeker ruhuma
Ruhum sensiz yıkık, dökük, hicran tak etti canıma
Canım sana kurban, hayran neredesin ey Osmanlı gel otur tahtına
Tahtlar sana hasret, bakar ufka, bahtının karalığı gelir akla..
Tahta talipse nefsi emmare sonra ağlar durur bakar ümitsizlikle ötelere…