Felsefik Tablo
Denizlerin duygusu,
Denize ağlamış su...
Yağmuru kim tutsun
Ve içini kurutsun
Kendinden geçmiş deniz,
Yaşamakta tek kriz,
Kim bu kadar duygusal,
İşte ufukta bir sal,
Yanında da bir gemi,
Yoksa bu dost sahimi?
Camları dalgın gibi,
Bu durumun sebebi,
Denize aşık olmuş,
İşte en dibe vuruş,
Onun kaderi artık,
Gövdesinde bir yarık,
Mecalsizce uzakta,
Geziyor okyanusta,
Darbelere bir baksam,
Fırçayla atmış ressam,
Tablo hikaye yıktı,
Deniz çalıntı çıktı...
Ve kopya canlandı,
Odam dar alandı,
Şehri kapladı sular
Pencerede dalgalar,
Ve açıldı perdeler,
Filim gibi şeritler,
Evimi sular bastı,
Bu resmin bana kasttı...!
Aman, bakmaz olaydım,
Onu bir hatıra sandım,
Her görünüş alıcı,
Şeytanca altatıcı,
Sokağımı çıkarttım
Günahımı çıkarttım,
Bu yolda kimdik bilmem,
Geride nem kaldı nem,
Halimiz hep curcuna,
Uçurumun ucuna,
Sürükledi hayatım,
Yarama tuzu bastım
Arkama elvedalar,
Ve sessiz vedalar,
Hayallerim yıkıldı,
Son mabedim yıkıldı,
Karmaşada tüm akıl,
Yine kendince takıl,
Ulaşmakmı uzağa,
Ya düşersem tuzağa,
Onlar beni yenecek,
Ömrüm ki tükenecek,
Artık herşey ayrılık,
Odam Kapkaranlık,
Unutmak istiyorum,
Ama hep biliyorum,
Geçmiş geri gelmez ki,
Kimse birşey bilmez ki,
Beni anladı biri,
Oysa, Bu işin piri,
Mazi çizdi tuvale,
Bakarmısın şu hale,
Hayalimde canlanan,
Çıktı sanki tablodan,
Korkularla Yüzleşme,
Gel de bir helalleşme,
Yine mi aynı fırça,
İkisi birden çaça,
Bunu çizen bir dahi
Evet, bu resim sahi...!
Ve aynı klişesi,
Kırıldı cam şişesi,
Uçurumda kalbimin,
Nefret eden içimin,
İntihar kıyısında,
Sıfırın sayısında,
Kana döküldü zehir,
Ruhuma işlemiş kir,
Hemen ayağa kalktım,
Duvara,resme baktım,
Bu sadece rüyaydı,
Beni bu hayat baydı
Hayatımda hayattı
Sona ramak kalmıştı
Gece yana mum koydum,
Denize bugün doydum,
Alta imzamı attım,
Ona felsefe yaptım...
Ysr War.2010