bir tohumduk zamanında anne karnına düşen
bir fidan olduk dünya ya gelen
ağaç olduk bir sürü tecrübe edindik bize hayatı öğreten
bunlar içinde en hayırlısı
dünyanın boşa yaratılmadığını gösteren
kim var ömrünün her sefasında gülen
kim var hiç iyi günüm olmadı diyen
her şerrin sonu hayırdır bunu bilmeyen
isyan eder herşeye ebediyen
isyanı hep güzel gösterdiler
hürlüktür asi ruhtur dediler
ama bir noktayı göz ardı ettiler
isyanı yaratanında seni yaratan olduğunu bilemediler
sana akıl vermiş yaratan düşün diye
sana göz vermiş rabbim gör diye
seni insan yaratmış itaat et diye
itaat et de kurtul diye
muhakkak herkes cenneti ister
ama şu an kimse cenneti hak edemez
kim ben hak ederim derse
bilin ki yalan söyler
aslında kimse cennete giremez
çünkü kimse sonsuz iyilik edemez
hatta günah işlemeden ölemez
o zaman cennete nasıl girecez
biz cennete giremeyiz
cenneti hak edemeyiz
anca yaratanın emirlerini yapıp
sonsuz rızasından bir nebze faydalanabiliriz
ömer(r.a.) efendimiz bir çocuk görmüş ağlamaklı
sorduğunda niye diye o çocuğa
çocuk cehenneme girmekten korkmakta
bu çocuk henüz daha 5 yaşında
bu çocuk irfanıyla bu denli korkarken
çocuk aklı herşeyi bu kadar net görürken
biz bu sahip olduğumuz akıl ile
bu umursamazlık bu rahatlık niye
ahir zamandayız çevremiz haram dolu
her sözümüz hatalı her hareketimiz bozuldu
yaptığımız ibadetler kimin için sanki
rabbim haşa kimseyi cennete sokmak zorunda değil ki
o bütün evrenin tek efendisi ve sahibi
vakit dar belki bugün vade belki yarın
henüz geç değil hemen toparlanalım
son pişmanlık fayda etmez farkına varalım
örnek istersek firavuna bakalım