Ölü Baktığım ne varsa..diri diri ağlarken..
Ölülerin dilimi var desene..
Dillendimde yazdım sana..
Sen gidiyordun ben ağlarken..
sen gidiyordun..
"Sen" bildiğim ne varsa gidiyordu hep..
Dünya ne diye sorsalar giden bir "sen"..
Peşinsıra "ben" derim..
Gururum direnişte inan bana..
Binlerce sen vuran şu pencerenin önünde sirk gibiyim gülünesi..
Yolun öte yanından insanlar dönüyor hep..
Birileri gelip geçiyor...
Önce gözlerimi açıp hevesle yüzlerine baktığım..
Sonrasında bir hevesin çöküşü...
Kırılan hayallerimin köşelerindeki isyanlar gibiler...
Ne onlar "sen"..
Ne sen onlardan biri..
Yollarmı sana küstü..
Senmi küstün yollarıma bilmem ama..
Yüreğimde ihtilallere gölgeler vuruyor..
Hepsinin bir adı "Sen..."
İçimde sönmeyen alev..
Dinmeyen direnişim..
Ne varsa bize ait Hepsi yerlebir şimdi..
Bir evin odalarında seni arar gibi maziye daldım
Bitmeyen kırıntılarını topluyorum...
Özümsediğim yaşamlar kuruyorum..
Adı "Sen" le başlayan "Kırıntı hayatlar.."
Özümsediğim ne varsa kan kusuyor şimdi..
Kussam şehre içimdeki seni...
Koca bir sürgün oluruz inan bana...
Sevdim seni..
Sevdim de susadım sana..
Ya beni kurşunla..
Ya da çağır..
Ne yaparsan yap...
Ama birşeyler yap...!
Ölümden öte bir sen.. Ölümden bir öte ben..