gafletle dolmuşken bu yürek gene
uyandım bir an, seni hatırladım
eyvah ettim sensiz geçen her güne
yandım ey canan, seni hatırladım
(serdengecti)
Sakladım kalbimin en pak köşesinde.
seni benden bile gizlemek istedim
her gün yüreğimi yıkadım isminle
perdenin kalkacağı günü bekledim
şimdi sensizlik hakim dertler yurduna
ve o ülkede ben hükümdar olmuşum
öyle yandım ki bu hasret yangınında
bir baktım ki aynaya, ben nar olmuşum
(serdengecti)
her gece seni anlatır yıldızlar
aşkına pervane şemsi izlerim
sessiz geceler adını fısıldar
bir yaprak titrer, ben seni özlerim
gecenin gözyaşı kayan her yıldız
duyduğum her sözde aşkı sezerim
şiirler seni söylemekte yalnız
her bakışta seni arar gözlerim
gecenin yüzünde yıldızlar parlar
geceden bir yıldız damlar yüzüme
belayı aşktan muzdarip bulutlar
ağlaşarak hicret eder gözüme
(serdengecti)
kaç turluk ömrü kaldı yuvarlakta
zamanın yaşlandığı ana düştük
doğan her ufuk bize ağlamakta
sonsuzluğun bağrından sona düştük
gece düşümde gördüğüm gülistan
gece ruhumda kördüğüm gülistan
dosta yol diye serdiğim gülistan
dostun otağından düşmana düştük
korkudur derilen ümit bağında
muhabbet sürgün olmuş kaf dağında
güneşler karardı zulmet çağında
her gün ömrümüzden bir sene düştük
kör topal geleceğe koşar iken
dünün ahıydı sırtlarda biriken
dipsiz girdaplara açınca yelken
dalgalar altında hüsrana düştük
rüzgardan dostun kokusu tüterdi
bir kuru selamla dertler biterdi
dost sesini duymak bize yeterdi
dostluğun bittiği bir güne düştük
kalpleri ısıtan narımız vardı
dostu kucaklayan bağrımız vardı
bizim yazımız baharımız vardı
mevsimler içinden hazana düştük
suyun akışında aşkı görürdük
zulmü zilleti yerde sürürdük
engelleri aşar Hakka yürürdük
menzili belirsiz bir yöne düştük
ufuklarda güneş gibi doğardık
Hak'kın adıyla zulmeti boğardık
rahmet olup yüreklere yağardık
kimin ahıyla bu yangına düştük
imanımız hem vicdanımız vardı
Allah'tan korkan sultanımız vardı
candan öte bir cananımız vardı
ne oldu ki şu sefil cana düştük
(serdengecti)
adını anınca canu gönülden
viran oldu hanım, gözüm ağladı
yalnız sensizlikti beni inciten
ben ağladım yürek sızım ağladı
sensizlik narındayım yakan sensin
bağrıma volkanları döken sensin
beni aşk diyarına çeken sensin
küllerim tutuştu közüm ağladı
gönül sevdayı sezmeye başladı
dildeki bağı çözmeye başladı
kendince sözler dizmeye başladı
kalemim kırıldı, yazım ağladı
sensizlik yüküm, sana taşıyorum
tek lahzada yanıyor , üşüyorum
dört mevsimi bir günde yaşıyorum
bahar matem tuttu güzüm ağladı
sensizlikte öz canım gurbet oldu
biçilen her şeref bir külfet oldu
sonunda bana kalan hasret oldu
koştukça yollarda izim ağladı
serdengeçtim sevgiliye de hele
yokluğunda yandı yangınım bile
hasreti yüklenip vurunca tele
mızrabım eridi sazım ağladı
(serdengecti)
sevda yangınları hep beni yaktı
mecnunla koştuğum çöl vahasızdı
hasret sancağını ruhuma çaktı
canıma kıyan gözler pervasızdı
bakamadan ezildim, göremedim
o kadar masumdu ki vuramadım
vuslata çıkan bir yol soramadım
bağrımı kavuran dert devasızdı
gözyaşımın bilmem ki neydi derdi
gönlümü kendine yol diye serdi
vuslat diye koştu hasrete erdi,
oysa yaptığı hesap hatasızdı
ağladıkça gözüme mil çekti yar
yangınıma kor alevler döktü yar
kabuslarımın üstüne çöktü yar
daha dün deli gönül yarasızdı
serden geç ki yare sende yer kalsın
ah etme aşktan sana bir sır kalsın
bırak bu sevdayı o hep zor kalsın
de hele aşk ne zaman belasızdı
(serdengecti)
ölüm zor ölüm karanlık
çağlar bana bunu söyler
konuşuverse bir anlık
mezar bana bunu söyler
ölüm cümle dertten yaman
hep ölümden korkar insan
kaçan var mı söyle ey can
seher bana bunu söyler
çileler birer ikişer
şu kara bağrımı deşer
ibret almak bana düşer
her şer bana bunu söyler
ay yükselir güneş söner
dünya mutlak sona döner
nerde mal mülk, hani hüner
kabir bana bunu söyler
ölmeden önce ölenler
onlar ölüme vuslat der
sevenler ölümü bekler
o yar bana bunu söyler
(serdengecti)
kafkasya dağlarından yükseldi ses
islamın sesiyle Şamil konuştu
yer gök inlesin, dinlesin herkes
zafer lehçesiyle Şamil konuştu
yurdunda ,silah sesleri içinde
harp meydanında askeri içinde
dağların soğuk siperi içinde
sıcak nefesiyle Şamil konuştu
zaman üstü bir zamanda yaşadı
o seneleri bir anda yaşadı
o cananın diyarında yaşadı
aşkın çilesiyle Şamil konuştu
yüzünde sevgiliden bir nur vardı
sanki siperinden yare bakardı
Şamili cananın sevdası sardı
sevda neşesiyle Şamil konuştu
sarsılmaz siperler kurdu imanla
hak katından bir mübarek ihsanla
serdengeçti yare sunduğu canla
vuslat gayesiyle Şamil konuştu
(serdengecti)
sevdamın narını körükler sukut
şiir rüzgar olup eser sevdama
diyar diyar sevdamı taşır gurbet
öz sılam incinir küser sevdama
gözünde gizlenmiş bir okla vurdu
hayatı kuşatmış bir yokla vurdu
şüpheyle okşadı mutlakla vurdu
çileler kendini asar sevdama
kimsenin bilmediği bir sır sevda
kafdağının ardında bir yer sevda
yüreklerde taşınan bir kor sevda
yangınlar bir ağaç keser sevdama
(serdengecti)
beni yad ellere bırakma sakın
ne olur huzurunda öldür beni
hasret biterken, gün doğmaya yakın
vuslatın baharında öldür beni
akşam vaktinde, karanlık çökerken
gecenin sonunda şafak sökerken
sessiz bir gecede hasret çekerken
sevdamın kusurunda öldür beni
bazen ağlayıp sevdamı söylerim
bazen sensizlikten seni dinlerim
sevda diyarında seni beklerim
mecnunun nazarında öldür beni
her akşam gölgeni kucaklar gece
ufuklar koşarak sana gelmekte
kuşlar aşkını haykırır göklere
sonsuzluğun bağrında öldür beni
ey gözümün benden gizlediği yar
ey cennetin bile özlediği yar
yolların yolunu gözlediği yar
gözyaşımın narında öldür beni
(serdengecti)
emir kardeş güzel şiirler yazmışsın.. eyvallah
kafkas kartalı şeyh şamil şiiri de bambaşka olmuş :)
teşekkür ederim
beni seherlerde yakan sevgili
tuttuğun yüreği çıra mı sandın
hasreti üstüme yıkan sevgili
hasret sensizliğe çare mi sandın
vuslat diye geldim hasrete astın
sevdam yükseldikçe üstüne bastın
bilemedim sevdamdan neydi kastın
ezdiğin aşığı pire mi sandın
yol senin, menzil senin ve iz senin
hasret benim, çile benim naz senin
bu mecliste ferman senin, söz senin
döktüğün al kanı şıra mı sandın
parmağınla ay gibi yar kalbimi
ufuklar ötesinden sar kalbimi
aşıklar meclisinde gör kalbimi
sütbeyaz sevdamı kara mı sandı
ne yapsam bu sevda sığmıyor dile
nedir can evimde çektiğim çile
kovdun gönül yurdumdan beni bile
gurbeti sevdaya kira mı sandın
(serdengecti)
kardeşim son şiirin de güzel olmuş..
özellikle de şu iki satır çok hoşuma gitti;
vuslat diye geldim hasrete astın
sevdam yükseldikçe üstüne bastın
(serdengecti)
eyvallah..
teşekkür ederim.
Bu sözümü iyi dinle ibret al
Dünyaya bir daha gelinmez şamil
Uzadıkça sona yaklaşır hayal
Geçen vakit geri alınmaz şamil
Gaiplerden bir el sürür, gidersin
Seni tutan kervan yürür, gidersin
Güneş erir, gölge çürür, gidersin
Bu durakta karar kılınmaz şamil
haberci hep beklenenden tez gelir
dağlar kadar tedbir alsan vız gelir
heybesinde sır dolu bir söz gelir
o vakit gelmeden bilinmez şamil
başlayalı bilmem kaç asır oldu
kaçmak isteyenler hep esir oldu
bu hakikat pek çoğuna sır oldu
ölmeden ölümsüz olunmaz şamil
(serdengeçti)