Baki bir gün ölmek,
Nadir gülmek bu nemrut çehreme
Merheme ihtiyacım yok
Ölüm girmişken artık ta mahreme
Yatağım ters dönmüş donmuş haki mermer
Gözü dönmüş devler uykuma mil çekerler
En münevveri bile artık hamuş
Hepsinin rengi atmış mihenk taşında
Ayak sürür yok diyerek "bilmem hakikati"
Kimi otuz kimi bilmem kırkbeş yaşında....