Efendim..bu okuyacağınız şaheser :( tarafımdan 15 dakikada yazılmış olunup, tüm hakları şahsıma aittir :( izinsiz çoğaltılışı,herhangi bir şekilde ticaret konusu oluşu cezai işlem gerektirecektir :angry:
Telefon
Telefon çalıyor…
Kim bilir kim arıyor…
gündelik hayat akışı dahilinde sönük bir hadise…
ilk andan itibaren bütün dikkatleri üzerine çeken tiz bir ses…
Telefon çalıyor…
Ahizenin altında kim bilir ne var şimdi…
Belki bir müjde..belki musibet…belki sıradan bir hadise…
Birçok ihtimal var… bunlardan biri..belki hiç biri…
Yapılması gereken malum…ahizeyi kaldırıp vaziyeti öğrenmek…
Ama yan odaya girene kadar… Hep aynı ses tonunun tetiklediği beynimdeki merak, suya atılan taşların oluşturduğu dalgalar şeklinde, giderek endişe halkaları oluşturmakta…
Telefonu kaldırıp vaziyeti öğrenmek insanın içindeki beklenti hissini deviren bir hadise…
O zaman ne yapmalı? Bakmamalı mı ?
Ya önemliyse…
Telefon halen çalıyor…
Evde kimse yok üstelik…tam şu an bende olmasaydım…işim olsaydı evde olmasaydım…
Bu telefona cevap verilmeyecekti…biraz sonra susardı muhtemelen…
O zaman evde olmama hakkımı kullanıyorum…
Hayır…evde yokum
Arayan nerden bilecek ki…
Bütün bunlar alınacak kötü bir haberin endişesiyle alınan komik önlemler…
Ama aynı nispette bir müjde olma ihtimali de var…
Bakmalı mı yoksa…
Aslında evet..susacağa da benzemiyor..üstelik arayan birazdan yine şansını deneyecektir…
Belki arayan buraya gelecek…o zaman telefona niçin cevap vermediğimi nasıl izah ederim…
Ahizedeki musibet olsa dahi telefona bakmayışım onu ne kadar def edebilir ki…olacağı varsa zaten olacak…ama telefona cevap verirsem bu musibetin avucunda olacağım…
Oysa geç öğrenişim arada geçen zamanda biraz daha rahat vakit geçirebileceğim
Telefonun sesi gittikçe kızgınlaşan bir ritme ulaşıyor…
Artık bakmalı …
Ama bekleteli uzun süre oldu…arayan niçin bekletildiğini soracaktır…
Geçerli bir mazeret bulunmalı…
Uzak bir yerden gelinmiş olunabilir…eve yeni girilmiş ışık hızıyla odaya girilmiş ve hiç beklemeden ahize kaldırılmış olunabilir…
O zaman sesin inandırıcılığı lazım..o telaşla konuşan birinin sesiyle sakin birinin sesi hemen ayırt edilir…
Ne yapmalı o zaman…telaşlı olmak lazım…
Acaba kapıların tümünü açıp ortalıkta koşturduktan sonramı bakmalı…
Ya da bir bardak suyla kendini boğmaya yeltendikten sonra mı konuşmalı...
ve nihayet parmakların titreyerek ahizeyi kavrayışı
Ve acemice bir tereddüt hilesiyle :
-alo
Durak…
Sükut…
-hayır burada öyle biri yok
Ahmakça bir tebessüm…kendiliğinden kulaklara varan ağız…ahizenin yerine konuluşu..karşıdaki aynaya delice bir ifadeyle:
-yanlış numara…
…
stres dolu bu günlerimde bir nebze rahatlamak için yazdığım eserimi rahatlamak isteyen diğer stres sahiplerine de ithaf ediyorum..
saygılarımla :)