ŞEHİRE İSYAN
Beton yığınlar arasında ezildi içim
Sembol kayboldu ufkumdan silindi silüet
Bağrımı kor kor deldi madeni her kemmiyet
Manadan muhacir şekilden yoksun her biçim
Ruhsuz duvarlar arasında artık bir hiçim
Tut elimden anemon götür beni dağlara
Büyük şehirlere sığmıyor enez bedenim
Gün başlar başlamaz kan terliyor küskün tenim
Tut elimden anemon götür beni bağlara
Al götür ruhumu o makinesiz çağlara
Yaşamak çile şehirde nefes almak hata
Sular kezzab burada anemon ekmekler barut
Şu ev denilen dört duvar tastamam bir tabut
Taç yapraklarından tutunuyorum hayata
Yık şehri anemon götür beni tabiata