Gölgemi Vurdum..

Gölgemi vurdum..

Işıksız sokaklarda gölgeler neden toz olur ? Güneşsız günlerde nerededir peşimızden ayrılmayan golgelerimız?..

Zevk-ü sefaya düşkün olanlar gıbı ,gölgelerde ıslerıne geldıgı zaman ortaya cıkarlar.

Karanlıktan korkarlar,sıkıya gelınce toz olurlar.Tıpkı bencil ınsanlar gibi..

Yasamı çıkarları üzerıne kuranlar,yarın bızlere ıhtıyac duyacaklarını unutuyorlar.

İnsanların sırtına kahpe kursunlar atılırken,cocuklar can pazarında satılırken,susmak olur mu ?.İnsanlar susuyorlar....

Gölge adamlar ıcın ya futbol ya televızyon dızılerı,gerısı boş.....

Komşusunun canhıras feryadına "evde yokuz"mesajları gonderıyor.

Bugun komşusunun basına gelenın ,yarın kendı basına gelecegını akıl edemıyor.

Dün gece yolda yürürken .butun bunlar takıldı aklıma .Sokak lambasından ,bütün yüreklere aynı umut ışıgı girmiyordu.

Bazıları ardına kadar açmıştı kapılarını..

Çıglıklarını duyuyordum yürekli insanların."Kahrolsun bu pis düzene alkış tutanlar"dıye haykırıyorlardı..

Kimi evlerde,yüreklerın perdelerı kapanmıştı yine .

Pısırıklar"Olan bitenden bana ne"diyecek kadar,sessizlige gömülmüştü ,her zamankı gibi.

Üç kuruşluk çıkarları oldugu zaman ,ruhlarını ve bedenlerını satmaktan geri kalmıyorlardı.

Komşusundan bir damla suyu esirgiyecek kadar pinti,kendi yaşamlarını başka insanların ölümü üzerıne kuracak kadar kalleştiler..

Karanlıklarda toz olurlardı ortadan.

Güneşimizi bizimle bölüşmekten gocunmayacak kadar da yüzsüzdüler!..

Dün gece yürürken ,'gölge adamlara'takıldı aklım...

Gölgem de peşimden geliyordu arsızca .

Bizim sokagın başında lambalar oldumolası yanmazdı

Birden durdum.

Nasılsa sokagın başında beni terk edecekti.

bende..

Gölgemi alnından vurdum!.....

...