Yollar kıvrılır gider ömrünce...
Yaşamak! Neden, nasıl, ne için?
İnsan bÎhaber ruhundan...
İnsan ne büyük sırra gebe!..
Aldanma! Bu dönen devran keyfince,
Tasasız bir ömür sürmek için.
İnsan büyük hazineye memur;
İnsan... Ne büyük sırra gebe...
Yollar kıvrılır gider ömrünce...
Yaşamak! Neden, nasıl, ne için?
İnsan bÎhaber ruhundan...
İnsan ne büyük sırra gebe!..
Aldanma! Bu dönen devran keyfince,
Tasasız bir ömür sürmek için.
İnsan büyük hazineye memur;
İnsan... Ne büyük sırra gebe...
Yüce Sanat
Bir düzen içinde bütün alem,
Gece - gündüz, anne ve çoçuk.
Aksamaz bu nizam hiçbir dem,
Gelir zaman çatar, çatlar kabuk.
Hergün doğar yeniden zaman,
Ruhumu okşayan muazzam beste.
Eskiyen yıllar değildir insan.
Çekilir çekilmez pencereye perde.
Erkenden belirir güneş ufukta,
Akşam gelir ihtişamıyla sürer devir.
Kan kızılı batan bir ateş şafakta...
Gecenin büyüsüdür gökteki yıldızlar.
Bir saat sanki, Alem bir saat,
İntizam, bir an bile durmadan.
Esrarı ey mucib! bu ne yüce sanat...
Kardeş şiirlerin çok hoş ama bir geleneğe göre yazsan daha iyi olurdu....
nasıl yani? izah eder misin?
Mesela Halk Edebiyatı geleneği, divan edebiyatı gelneği, cumhuriyet dönemi şiir geleneği gibi.