ÖLÜM
Tek yıldızın aydınlattığı gecede
Ölüm pusuda bekliyor
Asırlar öncesinden gelen bilge
Umutlara ecel tohumları saçıyor
Zamanın eskitemediği bir yıldız
Hâlâ dileklere gebe
Ölümse yarınlara hırsız
Kuytularda beklemede
Ateş böcekleri mi yanıp sönen
Yoksa inciler mi düşmede gökten
Et ve kemik mi ölen
Yoksa ruh mudur kefende çürüyen
Güneş düşler getirdi heybesinde
Cennetten köşkler düştü payımıza
Kır atlar götürüyor terkisinde
Mukaddes yolcuyu sonsuzluğa
Ölüm böyle mi gelir herkese
Gidenler hep böyle mi mesut
Yolculuk hep mi cennete
Var mıdır yokluğa tutuk
Ne ölüm yalanmış ne hayat gerçek
Bütün masallardan daha güzelmiş ölmek
Perde sıyrılınca kalan renk
TEK.