Cahil Bunlar...

Hafızamı yokluyorum.

Son defa bir bayram namazını ne zaman kılmıştım?

Belki de şöyle sormak daha doğru olur.

Cenaze namazları dışında son defa ne zaman namaz kılmıştım?

Şimdi tam hatırlayamıyorum.

Ya orta iki, ya da orta son olmalı.

Demek ki 40 yıldan fazla olmuş…

(…)

Sık sık yazıyorum. Kadın beni korkutur.

Tutkusu ise ürpertir.

Ama bütün erkekler gibi benim de elimden bir şey gelemez…

O yüzden tavsiyem şudur:

Kadın çağırırsa gidilir…

(…)

Türbansız hayat onlar için haram mı, Türban İslam’ın tek koşulu mu? Yoksa onların İslam’ı türbana indirgendi de bizim haberimiz mi olmadı? Bu durumda türbanları bir put, kendileri de putperest olmaz mı?

DTP Muş Milletvekili Nuri Yaman:

Selehaddin Eyyubi, Kürt kimliğiyle bilinen bir yazardı. Ümmetçiliği çok sonra gelir. Kürt olması önemlidir. Önemli olan etnik kimliğidir. Dini kimliği çok önemli bir özellik değildir.

Not: Vakit gazetesinin “DTP’li vekilin cehaleti” adlı haberi.

Türbanın dince zorunlu olup olmaması benim umurumda bile değil. Türkiye teokratik bir ülke değil, laik bir ülke. Cumhuriyet’in referansı şeriat değil, laik yasalardır. Türban şeriata göre zorunluluk bile olsa laik kamusal alanda şeriatın hükümleri geçerli değildir.

Geçen akşam Harbiye’de sosyetenin bir mekânında düzenlenen buzda votka partisini size anlatacağım.

(…)Parti için dev buzdan votka şişesi hazırlandı. Gecenin ilerleyen saatlerinde buzdan şişe, showcular tarafından kırıldı ve içindeki gerçek şişe çıkartıldı. Tonlarca buzdan biri içerde diğeri dışarıda olmak üzere iki “ice bar” oluşturuldu. Misafirlere özel hazırlanan kokteyller buz bardaklarda ikram edildi. Misafirlerin gecenin havasına uygun kostümlerle geldiği görüldü.

Özellikle buzlu votkaları keyifle içebilmek için eldivenle gelenler vardı. Tüm çalışanlara, kürk yakalı soğuk geçirmeyen özel pelerinler hazırlandı. Gece boyunca ice bar’dan buz bardaklarla servis yapıldı. Özellikle soğuk içilmese gereken bu kokteyller için bir menü hazırlandı. Gelen misafirler özel tasarlanmış buz havası verilmiş meniden yiyeceklerini seçtiler.

Hiç düşündünüz mü örtünmeyi?

Hayır, katiyen. Örtünmeyi Allah’ın emri olarak kabul etmiyorum ki!

Not: Prof. Beyza Bilgin ile yapılan bir röportaj… İlahiyat Fakültesinden bir Prof. Din İşleri Yüksek Kurulu üyeliğinde bulundu.

Bunlar böyledir işte... Devamı var...

nereye kadar...

nereye kadar...

Ah, hiç eksik olmadılar ki... Bunlar ne ki... İnan buraya yazmakta utanacağım daha neler, neler...

Bunları yazıyorum ki, kim oldukları, nasıl bir kafa yapısına sahip oldukları anlaşılsın diye...

yaz ağabey yaz...

yazanlarla beraber sen de yaz...

bilmeyenler de bilsin...

Y. Bülent Bakiler - Türkiye

Bir İslâm ülkesinde, bizim büyükelçiliğimizde dört yıl müsteşar olarak çalışan çok değerli, çok laik bir diplomatımızla konuşuyorduk. Bir ara bana dedi ki:

-Biliyor musunuz bu Arapların kıldığı namaz, bizim namazlarımıza hiç benzemiyor.

-Bilmiyorum efendim. Araplar nasıl namaz kılıyorlar?

-Adamları namaz kılarken gördüm; kimisi ayakta, kimisi eğiliyor, kimisi oturuyor, kimisi başını yere koyuyor. Halbuki namaz, hep birlikte kılınır değil mi efendim?

-Beyefendi, sizin görmüş olduğunuz o namazlar sünnet namazlarıdır, herkes namazı tek başına kılar. Namazda istediği sûreleri okur. Bazıları kıyamda yani ayakta okurken, bazıları rükuda veya sücutta olur yani eğilir ve alnını yere koyar. Türkiye’de de sünnet namazları aynen gördüğünüz gibi kılınır!

Adamın gözleri iri iri açıldı. Ay’dan inen bir adama bakar gibi şaşırdı.

-Üstad! dedi siz ne kadar çok şey biliyorsunuz.

-Bu anlattıklarımı bizim kasabalarımızda küçük dükkan sahipleri de bilirler...

Benim bu açıklamamdan sonra, çok değerli diplomatımız bana hep üstad! diye hitab etti. Ben de anladım ki o, bir cenaze namazına uzaktan bakmış, câmi içinde de namazın öyle kılındığını sanmıştı...

Galiba 1984-85 yılında, bir dâvet üzerine Prof. Dr. Hayrettin Karaman’la birlikte Pakistan’a gittik. Ziya-ül-Hak hayattaydı ve Cumhurbaşkanıydı. Pakistan büyükelçimizle birlikte bizi sarayına, öğle yemeğine davet etti. Yemekten sonra:

-Haydi birlikte bir öğle namazı kılalım! dedi. Beş-altı kişiydik. Ben Cumhurbaşkanının hemen solundaydım. Sağında ise Prof. Dr. Hayrettin Karaman’la büyükelçimiz vardı. Köşkün mescidindeydik. Dikkat ettim, büyükelçimiz sünnet namazlarını Karaman’a uyarak kılıyordu. Namazdan sonra bunu hocaya sordum. Dedi ki:

-”Mescide yürürken büyükelçimiz kulağıma fısıldadı: Ben namaz kılmasını bilmiyorum. Şimdi ne yapacağım? dedi. Ben de büyükelçimize:

Bana uyun! Ben nasıl kılıyorsam siz de öyle yapın! dedim. Ondan böyle oldu.

Düşünebiliyor musunuz Pakistan gibi bir İslâm ülkesine namaz kılmasını bilmeyen, İslâmdan haberi olmayan bir büyükelçiyi biz gönderiyoruz.

Aydınlar Ocağı’yla birlikte 2001 yılında Yugoslavya’ya gittim. Üsküplü soydaşlarımızdan biri anlattı. Dedi ki:

-Geçen ramazan ayında 50-60 arkadaş bir araya gelerek Üsküp Büyükelçimiz için bir iftar yemeği düzenledik. Hep birlikte, iftar sofrasında ezan okunmasını beklerken, vaktin girmesine beş dakika kala, bizim büyükelçimiz sigarasını yakarak fosur fosur içmeye başladı.”

Heyy gidi heyy cehennem kimler için olacaktı ya!?