benliğimin iğne uçlu kalemi
herkese batar da bir bana batmaz
yazar da benim şu çilemi
ellerin derdini hesaba katmaz
nefsimle bir olup aklımla oynar
şeytanın elinden tutar da gider
ne sabah ne akşam haline yanar
bir gün derinlere batar da gider
onca fesattan hep pay alır da
yine ümitsiz kalmak istemez
rahmeti sonsuz HAKKı tanır da
iki rekat namaz kılmak istemez