İSTERDİM
Küçükken düşlerim vardı benim,
Doyasıya oynamak isterdim
Gündüzler hiç bitmesin
Evden kimse çağırmasın bizi...
Günler geçmesin,bu rüya hiç bitmesin isterdim,
Her an, her dakika özgür olmak isterdim;
Tıpkı kuşlar gibi...
Güneşe karşı koymak isterdim
O çıkınca daha da olgunlaşmak
Ve,kışın en büyük kardan adamı ben yapmak isterdim
Kara ve soğuğa aldırış etmeden;
Kardelen edasıyla...
Gerçekleştirmek isterdim düşlerimi
Doğruyu bilmesemde,haklı hep ben olmak isterdim
Üstümü kirletip,koşa koşa eve gitmek isterdim.
Yakan top oynamalı
Ve yenen takım benimki olmalıydı
Saklambaçta en kuytu yerlere ben saklanmalıydım
Yağan yağmurda ıslanmak
Toprak kokusunu içime çekmek
Ve sonrasında çıkan gökkuşağında yürümek isterdim
Elma şekeri yemek
Atlı karıncaya binmek isterdim
Sevinçle gittiğim okuldan,ayrılmanın hüznünü yaşamalıydım.
Yeşilin en koyusuna bakmayı
Çiçak toplamayı,kırlarda gezinmeyi isterdim
Büyümeyi düşünmemek
Hayattan bir haber olarak yaşamayı isterdim
Ama ne kadar istesemde
Düşlerim geride kaldı
Artık umutlarım var benim;gelecek aydınlık karanlık geçmişe inat
Ağlamalarım şimdi yerini gülmelere bırakıyor,
Herbir gözyaşı tebessüme dönüşüyor
Karamsarlığın hüznü, umudun hüznüne dönüşüyor
Artık yağmur yağarken içim kararmıyor
Mevsim rüzgarlalrının tadının çıkarıyorum
Yaprakların sararmasını değil
Yeniden yeşereceği günleri düşünüyorum
Yoklukta kaybolmak yerine
Şimdi yoklukta hayat buluyorum
Ben hayattan geçmişi çıkarmış
Hayatla geleceği toplamış olarak yaşıyorum
Bugün ise hayallerim geçmişte kalmışken
Umutlarım da yeşermiyor
Ben elinden tutup kaldırmaya çalıştıkça
Tökezlemeyle karşılaşıyorum
Bardağın dolusunu değil
Boş kısmın görmeye devam ediyorum
Gene eskiye döndüm
Hayat buluyorum dediğim yokluktan
Sonsuzluğa uzanıp,son hıçkırık sesiyle kayboluyorum
Tek yapabildiğim şey;
Tebessüme hasret
Acıyla kardeş
Her şeye rağmen
Yaşamak...