Neden insan kendini bi türlü kurtaramaz bi dolu çalişkilerden?
Neden sorular hep cevaplıyken;beyin bi türlü hükmedemez kendine?
Zaman içinde olan olumsuzluklar,nasıl yerde bitirir br girdap misali,akılla kalbin arasındaki tüm heceleri?..
Ezberler hep yanlıştır,ne yapsan yanlış gider bişeyler bazen.Yürürsün,yol ayağının altında kayar sanki,koşmak istersin delice bazen,onuda yapamazsın,koşunun sonunda da bi yol yoktur senin için artık.
Düzeltemezsn,sanki tüm yeteneğin kaybolmuş da, bütün bedeni uzuvlarında üstelik küsmüş gibidir sana.
Düşersin Yusuf (as) misali kuyuya, Yunus(as) misali balığın karnındasındır bazen,Eyyüb(as) misali belkide,sanki tüm bedenini ruhunu kaplamıştır yara bereler.
Çıkamzsın işin içinden.
Tek yol vardır aslında bildiğin;Peyganberi duruş...
Yusuf'a (as)mutlaka kuyuda bir ip uzandı,Yunus'a (as) mutlaka bir dua, bir necat yolu bulundu, Eyyüb'den(as) alınan herşeyinin karşılığı, muhakkak verildi.
Bilirsin tüm bunları aslında.Ama bazen insan unutuyor işte...
Dua inşallah kardeşlerim...