Zor geliyor be azizan...
Şu sıcak ve uzun yaz günlerinde 16 saate varan bu bilinçli açlık, insanı ne kadarda yoruyor.
Hele benim gibi etrafınızda yalnıca açlığı ve iftar(!) saatini düşünerek kendine sunî stres depolamışların bolca olduğu bir mekanda iseniz vay halinize...
İnsan bazen soruyor kendine;
Hemen yanıbaşımdaki bölümde güzel bir kahvaltı ardından çay ile sigara kombinasyonunu icra etmek varken,
"Niye buna (açlığa) sabretmek zorunda olayım ki?"
