Şu Hayatta Neler Öğrendİk?

Başlatan: serdengeçti Tarih: 29.01.2008 21:46 Cevap: 4

SE
29.01.2008 21:46
#1

ŞU HAYATTA NELER ÖĞRENDİK

 

Jackson Brown'in "Su Hayatta Neler Öğrendik Neler" adli

kitapçığından:

1- Kendimi neşelendirmek istediğim zaman en iyi yolun başka birini neşelendirmeye çalışmak olduğunu öğrendim.

2 - Bir bebeğin evlilik sorunlarını çözemeyeceğini öğrendim.

3-Bir tartışmayı tatlıya bağlamadan yatağa gidilmemesi gerektiğini

öğrendim.

4- İşyerinde romantik ilişkiler aranmaması gerektiğini öğrendim.

5- İnsanin kendisinden daha sorunlu birisiyle evlenmemesi

 

gerektiğini öğrendim.

6- Çalıştırdığımız insanlara iyi davrandığımızda, onların da

müşteriye iyi davrandıklarını öğrendim.

7- Bir toplantıda zekâmı ya da sohbetimi göstermek konusunda

tercih yapmak gerektiğinde sohbeti seçmenin daha iyi olacağını

öğrendim.

8- İnsanlara iyi davranmanın hiçbir maliyeti olmadığını öğrendim.

9- Gerçekten yasamaya başlamak için emeklilik beklenirse, çok

uzun bir süre beklenilmiş olunacağını öğrendim

10-İyi kalpli olmanın mükemmel olmaktan daha önemli olduğunu

 

11-Bir domuza ve bir çocuğa istedikleri her şeyi verirseniz

sonuçta çok iyi bir domuzunuz ve çok kötü bir çocuğunuz olacağını

öğrendim.

12-Kimle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar

olduğunu öğrendim.

SEVGI

Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç yasındaki

oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun

kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve

çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince

oğlunu

hemen hastaneye götürmüs.

Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve

çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan

çıkıp gözlerini açtığında,bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle, "Babacığım, kamyonuna zarar

verdiğim için çok üzgünüm." demiş ve sonra babasına su soruyu sormuş:

"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?" Babası eve dönmüş ve hayatına son vermiş...

Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın.Çok sevdiğiniz birine karsı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda,

önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler

ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle

performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata

yapar.

Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan şeyler , insani sonsuza kadar rahatsız eder.

Harekete geçmeden önce durun ve düşünün. Sabırlı olun. Anlayış gösterin ve sevin.

 

DI
29.01.2008 23:40
#2

çok hoş olmuş. teşekkürler

DU
30.01.2008 00:06
#3

serdengeçti;

ikinci hikayeden neden özellikle etkilendiğini anlayabiliyorum:)

ne gerilmiş sinirlerle ne de kırılan kalplerle karşılaşmaman ümidiyle:)...

SE
31.01.2008 00:03
#4

teşekkürler sevgili duru :D

Dileklerin dileklerimdir sana ve tüm gönüldaşlarıma canügönülden istiyorum :D