Üstad sevgisi bende daha oniki onüç yaşlarımda başlamıştır, bunun için de okulumdaki hocalarıma minnettarım, çoğu O'nunla görüşmüş, konuşmuş, bazılarının tanışmışlığı, çayını yudumlamışlıkları vardı. Hele ki; bir arapça hocam vardı tam bir üstad hayranıydı, derse başlarken bitirirken üstadın şiirlerini okur aralarda da sık sık anekdotlarını anlatırdı. duruşu, konuşması heybetli bir hocamdı. İnsanın yaşı küçük olunca hayalleri pek büyük oluyor 6. sınıfta okurken arkadaşlarla birbirimize büyüyünce ne olacaksın? Üstad olmak güzel şey galiba üstad olalım... ;) gibilerinden konuşmalarımız olurdu... hey günler B)
Anlatacağım anekdot yahya hocama aittir, kulakları çınlasın...
Hocam üniversitedeyken arkadaşlarıyla üstada ziyarete giderler ( hocamın ilk ziyaretidir) hocam bu kadar değerli bir zatın yardımcıları, hizmetçileri vardır diye düşünür, fakat evde üstad yalnızdır ve ikramı, hizmeti kendi yapmaktadır, Üstad bir ihtiyaç için içeri girer, O'nun girmesiyle tüm öğrenciler gülüşerek sehpa üzerinde duran şekerliğe saldırırlar, avuç avuç şekerlerle ceplerini doldururlar. Hocam; - ne oluyo napıyosunuz? demeye kalmadan, üstad içeri girer sehpa üzerinde duran boş şekerliği elinde tutarak; - Bu günlerde çok dalgınım! şekerliği doldurmayı unutmuşum der, doldurmak için içeri girer. Hocam arkadaşlarının yaptığı çocukluğa akıl erdiremez birazda onlar adına mahcuptur... Daha sonra öğrenirki; Bu hal üstadın çok hoşuna gidermiş...
Rabbim hepimize O' nun gibi zeka,anlayış ve karakter versin. Çünkü bu günün müslümanı böyle zihniyyete talib olmalı benim düşüncem zor anında dilindeki ve aklındaki cevherle kendini tabii islamı gerektiği konuma taşımalı, islama, müslümana bu yakışır!!! selam ve dua ile....