Üzüntümüz azalmış gibiydi. Kelepçesiz olarak ilk defa bir araya toplanmıştık.
-Üstad dedim, şu Sakarya Şiiri’ni bir de sizin ağzınızdan dinleyelim...
Okudu. Mâlum; ‘Sakarya’ gençliği temsil eder. Son mısraları şöyledir:
“Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz
Sen kıvrıl, ben gideyim, son peygamber kılavuz
Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya
Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!..”
“Ayağa kak Sakarya” der demez, eliyle de işaret ederek ekledi:
-Bir kişi kalktı!.. O da amuda kalktı!..
( Hüseyin Üzmez – Malatya Suikastı )