ALLAH DERİM
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ebedi oluşun urbası kefen!
Kursa da boşluğa asma köprü, fen,
Allah derim, başka hiçbir şey demem!
Necip Fazıl Kısakürek (1973)
ÇİLE, Büyük Doğu Yayınları 9.Baskı ARALIK 1983
ALLAH DERİM
Allah derim, başka hiçbir şey demem!
Kursa da boşluğa asma köprü, fen,
Allah derim, başka hiçbir şey demem!
ruhun şâd olsun...
Ebedi oluşun urbası kefen !
O elbiseye girdikten sonra... yani ölüm sonrası...yeni bir alem...ve ebedilik, sonsuzluk, sonu olmamak...iyi, yada kötü sonsuzluk var...ya ne götürebiliyoruz yanımızda, sadece bütün yaşanmışlıkların ruhunu... ölüm bir sınırsa, acaba şuan doğru yolda yürüyormuyuz ?...