Bir gün bize benden evvel gelmiş Üstad Necip Fazıl.
Bizim küçük buyur etmiş salona Üstad Amcasını.
Ve hemen yanına bebeklerini almış konuşmuşlar:
"Gel üstad amca seninle evcilik oynayalım sen baba ol ben anne"
"Pekii."
"Hadi şurasıda evimiz olsun" demiş bizim ki. Yani yemek masasının altını göstermiş.
Bunada "Dur" dememiş Üstad. Üstadın masanın altına yani evlerine girmesini istemiş bu sefer. Sokmuş da.
"Haydi ayaklarını uzat üstüne çocuğu yatıralım salla uyusun"
Ben eve girdiğimde bu manzarayı gördüm. Üstad ayaklarında bebeği sallamakta.
Kızımı haşlayacaktım ki Üstad haykırdı:
Bu çocuk dahi azizim bayıldım. Müthiş eğlendirdi beni"
