Necip Fazıl Yılı

ANAP iktidarının ilk döneminde şairin Erenköyde oturduğu köşkün satın alınarak Necip Fazıl Müzesi yapılmasını teklif etmiştik, olmadı. 5 yıl kadar evvel Sakarya Valiliğinin Sakarya Nehrinin kıyısına veya şehir meydanına bir anıt dikerek üzerine Sakarya Destanını kazıtmasını teklif etmiştik, bu da olmadı. Bir buçuk yıl kadar önce İBBnin İstanbulun nerelerine Necip Fazıl şiirlerini mermer anıtlara kazıtarak dikmesi gerektiğini teklif ettik, o da olmadı.

Bunların olması merhuma bir şey kazandırmayacaktı.

Yine de zaman geçmiş değildir.

Muhafazakâr taraf, bu hususta inanç varlığının aksine olarak diğer kitleye göre ihmalkârdır. Şayet Necip Fazıl, yaradılış gayesine dönüş yapmasaydı şimdi Nobel sahibiydi.

Bizde sol, laik, artık adına ne denecekse o kesim, Ahmet Hamdi Tanpınarı keşfetti ve bir bakıma sağın elinden aldı. Aynı kesim, Cemil Meriçi de keşfederek, Onu da aldı. Peyami Safayı aldı. Daha Necip Fazılı keşfedemedi. Ama yeni nesiller, keşfediyor. İnternetten görüyorum, muazzam bir alaka var. Temenni ederim ki şimdilerde Osmanlıya karşı yapıldığı gibi kuru kuruya hayranlık olmaz. Zaten kendisi de bu durumlardan anlaşılmadan benimsenmek ve tanınmadan dışlanmak sözleriyle şikâyetçi.

26 Mayıs 1904te dünyaya geldi. Yirmili yaşlarda eser vermeye başladı, ömrünün sonuna kadar yazdı ve anlattı. 25 Mayıs 1983te vefat etti, fakat bir gün sonra doğum tarihi olan 26 Mayısta toprağa verildi. 6 ay sonra, kasım ayında Turgut Özal Başbakan oldu. Necip Fazıl Fikriyatının iktidara gelişi ANAPla başlar. Bugünse AK Parti iktidar kadroları, Onun takipçisidir. Şu günkü müreffeh Türkiye imkânının büyük imzalarından biridir.

Necip Fazıl, bir mazlum ve mağdurdur. Sistem var gücüyle bu Yalnız Dâhinin üstüne gitmiştir. Aleyhine kesinleşmiş mahkeme kararıyla mahkum olarak öldü. Vahidüddin Vatan Haini Değil, Büyük Vatan Dostu ismindeki kitabından dolayı ceza aldı. İsmi böyle koymak, Atatürke hakaret sayıldı. Temyiz vs. kâr etmedi. Hapse girmesini Dr. Ayhan Songarın raporları engelledi.

Necip Fazıl nedir?

En evvel ve en sonra mütefekkir...

Şairliği, hikâye yazarlığı, tiyatro yazarlığı, muharrirliği, hatipliği ve ne varsa hepsi bu ana damardan beslenir. Yüksek fikri gerilim ve coşkun hissiyat terkibi eserlerinin kimyasıdır. Türkçe, dilinde çağlayandır.

Peki diğer kesim Necip Fazılı keşfetsin mi? Mütefekkir ve sanatkâr, bütün insanlığın ortak değeridir. Değerleri kimse kimsenin elinden alamaz. Keşfedildikçe çoğalırlar.

Vefatının 30. yılı Necip Fazıl Yılı ilân edilebilir. Kültür Bakanlığı şimdiden bütün eserlerini basmaya başlamalı. 5 büyük şiirinin yazıldığı yıllarda Necip Fazıl kutlamaları yapılabilir. Çile Yılı, Canım İstanbul Yılı gibi...

> Şayet Necip Fazıl, yaradılış gayesi-ne dönüş yapmasaydı şimdi No-bel sahibiydi.

Rahim Er

Güzel bir yazı olmuş.

İktidarda ki partilerin Üstad'ın fikirlerini tam olarak yansıttığı kısmını çıkarırsak yazı güzel. Şikayet ettiği hususlar da haklı yazar. Lakin ben Üstad yılı ilan edecek birilerini göremiyorum. İnşallah olur da Üstad biraz daha tanınır. Keşke hakkında bir kitap ne bileyim bir film olsaydı. Biz O'na ayrılmış bir yılı bıraktık O'nu anlatan birşeyler olsun istiyoruz en azından ama nerdeee...

Elimizde üstad gibi bir hazine var kıymetini bilmiyoruz. Şu anki iktidarın büyük çoğunluğu üstadın öyle veya böyle öğrencileridir. Hepsinin üstünde emeği var. Böyle bir proje olursa ve Üstad doğru anlatılırsa kıymetli sonuçlar doğuracakır...

Düşüncesi bile heyecan verici...

İktidarda ki partilerin Üstad'ın fikirlerini tam olarak yansıttığı kısmını çıkarırsak yazı güzel.

Aslında başlığı katletmek kesinlikle muradım değil yalnız yazmadan geçsem midemde ülser, migren çıkabilirdi. Kesinlikle ideolojinizi tenkid etmiyorum fakat bir kaç madde sıralarsanız yukarıda alıntıladığım kısma binaen memnun olacağım güzel kardeşim.Şöyle havada yumrukların uçuşmasına, kırmızı kartlara mahal vermeden anladınız ya..

Aslında başlığı katletmek kesinlikle muradım değil yalnız yazmadan geçsem midemde ülser, migren çıkabilirdi. Kesinlikle ideolojinizi tenkid etmiyorum fakat bir kaç madde sıralarsanız yukarıda alıntıladığım kısma binaen memnun olacağım güzel kardeşim.Şöyle havada yumrukların uçuşmasına, kırmızı kartlara mahal vermeden anladınız ya..

Elbette ki gönüldaş öyle sert tartışmalara girmeye, hakaret etmeye, kalp kırmaya hacet yok. Ben yukarda yazdığım eleştirim de hükümeti sadece bu tutumuyla eleştirdiğimi öncelikle belirteyim. Sonra konumuz uzamasın. Bu konuların çok tartışması yapılmıştır zaten. Başka yönden bakarsak benim eleştirim yalnız akp için değil menderes ve özal için de geçerlidir.

Şimdi Menderes dönemine göz atarsak; kendisi çok iyi niyetli olan başbakan belki yakın çevresinin tutumu belki de gücünün yetmemesiyle Üstad'ın fikirlerini topluma ve yönetimine yansıtamamıştır. Neticesinde Üstad'da ilk dört yılda büyük beklenti içerisinde olmasına, Menderes'in katline şiir yazmış olmasına ve desteklerini sürdürmesine rağmen birçok makalesinde eleştirmiştir. Özellikle son dönemlerinde büyük hayal kırıklığı yaşamıştır. Ayrıca Menderes döneminde de hapislerde yatmıştır.

Şimdi bugüne geldiğimizde başbakan için Üstad'ın yeri elbette ki apayrıdır. Ancak ben tam olarak bir fikir mirası göremedim. Ne yazık ki muhafazakar demokrat olarak kendilerini addeden parti muhafazakar kesime fazla birşey verememiştir diye düşünüyorum. Üstad'ı anlatmak tabi ki sadece onların işi değil. Bugün Büyükdoğu ne güne duruyor diye sormaktan kendimi alamıyorum elbette. Ama o ayrı bir konu. Benim üstünde durmaya çalıştığım yetiştiği çevreyi görmezden gelmeleri ve şimdi tam olarak ne yapmaya çalıştıklarını anlamamam. Bence bu Üstad'ın dünya görüşüne kesinlikle uymayan bir davranış.

Yine söylemek istiyorum bu benim kanaatimdir. Burda niyetim iç politika,dış politika vs siyaseti tartışmak değildir. O şekilde bir yorum değil eğer size göre Üstad'ın fikirleri yansıtılıyor, o yolda gidiliyorsa bu çerçeve de örnekler ve cevap bekliyorum.

Saygılarla...

Ah gönüldaş soruya soruyla yanıt verilir mi hiç? Benim burda işim başımdan aşkın. Niye yanıt yazmaya pişman edersiniz ki adamı? Desem de aldırmayacağınızı umarım. Fikir savaşını severim. İşte başlıyorum, aşağıya geçiniz.

Mevcut iktidara binaen etmiş olduğunuz eleştiriden ziyade daha geriden alarak bir dayanak bulmaya çalışmışsınız gibime geldi. Evet doğru Üstad dava sahası olduğu kadar siyasette de bilfiil aktif idi. Parti liderleriyle alakaları, onlara ithafen yazılmış demeçleri pek çoktur. Ve yine dediğiniz gibi her ne kadar himmet duygularını sırtında taşısa da karşılık olarak elde ettiği doyurucu olmadı hiçbir zaman. Buyrun Erbekan, Menderes, Türkeş buna misal. Ve yine dediğiniz gibi, belki en çok mağduriyeti de bu medet umduğu siyasiler döneminde oldu ki en çok hapis hayatı Merhum Menderes dönemine rastlar. Şimdi bu mantıkla gidip, "efendim öncekilerden Üstad ne gördü ki bu iktidardan da görsün, kesin bunlara da bir veryansını olurdu." gibi öngörüsü, basireti bir hayli yüksek bir cümle beni tatmin edemez. Bu siyasileri de tenkid edeceği cihetleri var ise bunu ancak Üstadımız yaşasa idi bilebilirdik. Burada ölü fikri okumak çok abes.

Şimdiki yönetimde fikir mirası olarak pek bir şey göremediğinizi dile getirmenize değinecek olursam. Biz bu fikir mirasçılığını sadece Üstad'ın adına anıtlar, timsaller dikmeden, enstitüler, okullar açmadan ibaret mi sayıyoruz? Beklentimizin boyutu nedir evvela onu saptamalıyız. Şimdi Üstad adına bir kaç faaliyet yapacak olsa, adını duyursa o zaman siz CHP'yi de mi mirası hak eden evlat rolü biçeceksiniz?Tabii ki bu muhal bir durum da misal adına diyorum. Hem dediğiniz gibi bu ekseriya BD'nin sorumluluğu altında ama sayın Ak kitap basıp dağıtmaktan fırsat bulamıyor sanırım. Dağıtmadan.. Yani bu aşama aşama olacak bir iş. Derin politika gerektiriyor. Hem daim Başbakan'ın, hükümetin sırtında bir kambur var, "irtica!" Kalksa meydanlarda Üstad naraları atsa, adına panaller, faaliyetler düzenlense ne olacak o vakit;

"Hey ahali irtica geliyorum diyor, nerde cumhuriyet, nerde bu millet?!" Mübalağa değil, valla bu sayın cumhuriyet önderleri, aydın, münevver kimlikler bunu yaparlar. İlle de açık, gedik kolluyorlar ya. Daha geçtiğimizde bıçaklanan Bedri Baykam ne dedi, "Arayıp geçmiş olsun desin isterdimi kırıldım, gücendim" falan edebiyatı. Adamın üzerinde herkesin gözü. Ve de hemen üzerine gerici etiketi yapıştırılmaya çalışılıyor. Ama Cumhurbaşkanının hanımının ziyaretini ise sadece "çok nezaket dolu bir tutumdu" demekle yetiniyor.

İlla Yalman'ın vurulmasında Menderes'in yaptığı gibi seferlik mi ilan edilmeliydi? Ki bir fincan kan akmamıştı. Burada Menderes evet yumuşak başlıydı siyaset için fazlasıyla. Ama mukadderat işte, sebepler dairesinde Hakk O'na öyle bir netice biçti. Şimdi benim gözümde Başbakanımız onların hafif siyasetinden çok çok uzakta. Bırakın bugün Türkiye topraklarında borusunu öttürmeyi dünyaya yayılmış bir etkinliği var. İslam aleminin, Orta Doğu'nun yükselen gücü, adıdır. Yani burada daha şumul bir açı gerekiyor. Sanatta, fikirde her şeyde her şeyde lider ve de en iyisi olmak. Bana bunun sinyallerini veriyor Başbakan. İnşallah zamanla Üstad'la alakalı daha geniş aktivitelere de yer verirler ne bileyim bir enstitü, akademi olarak bize geri dönmeli. Ama bir milletin başbakanı olarak ondan Nazım adına da birşeyler bekleyecekler, objektiflik şart. Yapsa da sol cenahı ne denli mutmain kılar orası tartışılır. Bir kere gerici adam yaftası var yani.

Olaylar bu denli tuhaf işte. Allah yardımcıları olsun, kaygan zemin. Ama ben inşallah muvaffak olacaklarını umuyorum. Bir Osmanlı geliyorum diyor bana göre. Ya da fazla mı optimistim bilemiyorum. Bekleyelim görelim derim. Şunu demeden geçemeyeceğim, Sayın Gül, Başbakanımız, Arınç ve de Davutoğlu benim kahramanlarımdır. Ve eminim ki vatanına, milletine hizmeti Hakk'a hizmet biliyorlar. İçim müsterih, belki görürüm belki göremem; ama bir gün güneş doğacak Allah'ın izniyle!

Yeni Osmanlı mı geliyor onu bilemem. Lakin elbette istediğimiz de odur. Ben son senelere kadar hükümete destek çıkan bir vatandaşken nedense son iki yıldır vazgeçtim bundan. Her yapılan da bir amerika kokusu geliyor burnuma. Geçmişe baktığımız zaman hiçbir hükümet, başbakan yoktur ki ordan dayanak, destek almadan iş yapabilsin. Ama ben bu hükümetten bu işi bekliyordum. Nitekim Üstad'ın 'bu zübbeler bu kubbenin altına gelmedikçe, bu millet iflah olmaz' diyerek mevcut yönetici kadrosunu kastettiği sözü benim için bir ışıktı ama bu ışık söndü gözümde.

İster çağ gerisi fikir deyin, ister yobaz, geri kafalı ama söylediğim de kendimi haklı görüyorum. İslamiyet eğip bükmeye gelmez. Ama ben böyle bir hava sezmeye başladım. Her platformda, her mecliste dile getirdiğim milli şuur sözü burası içinde geçerli kanaatimce. Ha bu sözümden sonra beni bir kafatasçı olarak görmeyin. Ne yazık ki bütün politikalarımızın temeli olması gereken bu tohum atılmayı bekliyor hala. Kötü düşünmek istemiyorum asla. Zira abdestli namazlı insanlardır. Dillerinden olmasa da gönüllerinden Üstad kelamı düşmüyordur inşallah. Ama yine söyleyeceğim o ateşi göremiyorum ne yazık ki. Herkesin dediği gibi diyebilirsiniz. Bekleyin görün bu adamlar ne yaptığını biliyordur, elbetteki sonu güzel olacaktır. Ama daha ne kadar bekleyeceğimizi bilemiyorum. Görmek istiyorum artık.

Söylemlerimi bir temele dayandırmak için Menderes'i örnek verdiğimi söylemişsiniz. Ama ben örnek teşkil etmesi açısından onları öne sürdüm. Neticede Bülent Arınç'ın söylediği gibi bunlarda Menderes hükümetinin devamıdır. Menderes'te iyi de olsa bir geçiş süresinin başakanıdır ve hatalarla dolu bir yönetimi olmuştur. İnşallah güzel günleri hep beraber görmek nasip olur.