Bir gün Divanyolu'ndan Ayasofya'ya inen yol üzerindeki küçük mescide namaz kılmak için girdik. Adliyede bir duruşmadan mı çıkmıştık, yoksa Sultanahmed'in arkasındaki idarehaneye mi gidiyorduk, hatırlamıyorum. "Efendim, siz imam olun" dedim. "Hadi bakalım" diyerek kabul etti. Namaza başladık. Bir kaç kişi daha imama uydu. Selam verdiğinde arkasında koca bir saf vardı. Böylece Üstad'ın imametinde namaz kılmak da nasib oldu. Erenköyü'ndeki camiye de bir kaç kez birlikte gitmiştik. Bir keresinde şöyle dedi: "Bazen bu camiye gelmek gösteriş mi diye aklımdan geçiyor. Ama belli ki, bu, şeytanın aldatmacası."
(Mehmet Tekelioğlu - Doğumunun 100. Yılında Necip Fazıl - Kültür Bakanlığı, Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü Yayınları)