Üstadın Merhamet Ve Şefkati

Başlatan: Muvazene Tarih: 15.08.2009 21:19 Cevap: 6

MU
15.08.2009 21:19
#1

O; dıştan haşin, kırıcı zannedilen bir mizaç içinde, çok şefkatli, rakik bir yürek taşıyordu. Onda; ancak O'na uzun yıllar hizmet etmiş olanların vâkıf olabilecekleri, yakalayabilecekleri engin bir insan sevgisi ve merhamet hissi vardı. 1966 Büyük Doğu'larını çıkarırken yatmam için yazıhanenin içine bir bölme yaptırmıştı. Bir gün dahi Üstadımı bu bölmedeki somyada yatmaya razı edemedim. Gecenin geç saatlerinde ben bu bölmedeki somyaya yatardım; kendisi ise bir süre daha çalıştıktan sonra üzerine bir seccade çekerek kuru masanın üzerinde yatar, sabahleyin de erkence kalkardı. Defalarca şahid olduğum bu ve benzeri, başkalarının rahatını kendi rahatına tercih ettiğini gösteren olaylar O'nun engin şefkat ve merhamet hissinin ispatı olduğu kanaatindeyim. O, gerçekte rakik-ul kalb bir zât idi.

 

(Ali Biraderoğlu - Türk Edebiyatı Dergisi, Temmuz 1983)

DE
16.08.2009 00:29
#2

ALLAH BİNLERCE RAZI OLSUN ÜSTADIMIZDAN...PAYLAŞIMINA TEŞEKKÜRLER KARDEŞİM...

KU
22.08.2009 00:58
#3

Herkesin hiddet tarafını gören Üstad'ımızın, en güzel yanlarını bilmek, okumak...

SE
22.08.2009 21:32
#4

Büyük insanların halidir bu zaten

onları ancak çok ince bakış açısıyla anlamak mümkün

DE
23.08.2009 02:27
#5

Üstad'ın merhamet, şefkatine ve cömertliğine örnek bir yazı okumuştum hatırladığım kadarını yazayım;

 

Üstad, İstanbul da şakır şakır yağmur altında eve dönerken yolda bir garip çocuk görür belli ki evi yok ayakkabılarıda çok ıslanmış Üstad dayanamaz ve kendi ayakkabılarını verir çocuğa sonra eve kadar çoraplarla yürür eve geldiğinde, kapıyı açan eşinin şaşkın bakışlarına hafif tebesümle cevap verir yolda ayakkabısız birini gördüm ona verdim ayakkabıları der.

HA
24.08.2009 01:12
#6
Üstad'ın merhamet, şefkatine ve cömertliğine örnek bir yazı okumuştum hatırladığım kadarını yazayım;

 

Üstad, İstanbul da şakır şakır yağmur altında eve dönerken yolda bir garip çocuk görür belli ki evi yok ayakkabılarıda çok ıslanmış Üstad dayanamaz ve kendi ayakkabılarını verir çocuğa sonra eve kadar çoraplarla yürür eve geldiğinde, kapıyı açan eşinin şaşkın bakışlarına hafif tebesümle cevap verir yolda ayakkabısız birini gördüm ona verdim ayakkabıları der.

evet bu yazıyı bende biryerde okumuştum nerde okudugumu hatırlamıyorum ama aynen derindenin anlattığı gibi geçiyor hadise. Allah razı olsun üstadımızdan. ecrini almıştır inşallah