Gel

GELnnYüzün bir sebepsiz korkuyla uçuk,nO gün başucuma karalarla gel!nArkanda, çepçevre, kızıl bir ufuk,nTepende simsiyah kargalarla gel!nnElinden, dal gibi düşerken ümit,nNe bir hasret dinle, ne bir âh işit;nBir yaprak ol, esen rüzgârlarla git,nKırık bir tekne ol, dalgalarla gel!..nn(1930)