Bana uzun zaman “sâbık şair” dediler. Bu kelimeyi çıkaran Fikret Adil’dir. Ölmeden, kısa bir zaman önce evine gittim. Ona “Perdeler” isimli şiirimi okudum. Yeni yazmıştım. Bir iki senelik mesele... Başladı ağlamaya:
-Ben sana sâbık şair diyordum. Meğer lâhik* şairmişsin!..
Dedi. Sonra hastalığı için ne güzel teselli bulmuştu. Şu, Parkinson hastalığı mı ne?..
“Bu çektirir ama öldürmez diyorlar.”
Dedi. Gitti, ameliyat oldu ve öldü.
(‘Konuşmalar’ kitabından)
*Lâhik: Yetişen, ulaşan, kavuşan; gerekli olgunluğa erişmiş, olgun.