Düvel-i Muazzama

Eskiden bir düvel-i muazzama korkusu vardı. Tanzimattan bu yana, Osmanlı İmparatorluğunun ihtilâç devrinde…

-Aman, düvel-i muazzama ne der?

-Aman, düvel-i muazzama pâyitahta donanma gönderir!

-Aman, düvel-i muazzama bizi taksim eder!

Ve bu mazeret altında, nefsine hiçbir hayat hakkı tanınmamış bir beslemenin, yemeğini ödü patlayarak ve sezdirmeyerek çiğnemesi gibi, devlet, en basit icraatında bile kekeme bir tavır alır, hele cüret mevzularında hiçbir şey yapamazdı…

-Aman, düvel-i muazzama duymasın; aman, düvel-i muazzama görmesin!

Epey zamandan beri böyle korku kalmamıştır. Fakat uzun zaman devlet ve hükümetin, ruhundan söküp atamadığı bu ukdeyi şimdi muhalefet sefil ve âdi bir hesap ve istismar unsuru olarak kalblere yerleştirmeye bakmaktadır.

Dünkü düvel-i muazzamanın yerinde şimdi Birleşmiş Milletler ve Amerika var… Bütün istedikleri ve umdukları demokrasi kutuplarından hükûmetin yüzüne bir sille vurulması, yahut bu korkuyla hükûmetin kendilerine eyvallah demesi… Vatanlarını müstemleke ve ecnebileri bu topraklarda hak ve hakikat jandarması sananların hali!

Bugün bizdeki muhalefet, iktidarı düşürme şartıyla vatanı düşürmeye bile razıdır…