Üstad’ın Yazdığı Önsöz

Üstadın, Ahmed Davudoğlu’nun ‘Dini Tamir Davasında Din Tahripçileri’ isimli kitabına yazdığı önsöz:

GÜNÜMÜZÜN seyrek ilim adamlarından ve gerçek takva ve huşu sahibi olduğuna şehâdet ettiğimiz, Yüksek İslâm Enstitüsü Eski Müdürü Ahmed Davudoğlu’nun bu kitabı, ilk defa hakkında «Takriz � Önsöz» yazdığım bir eser… Eserin gerek mevzuu ve gerek o mevzua nüfuzudur ki, bana bu önsöz şevkini vermiş bulunuyor.

Günümüzde İslâmiyetin en büyük belâsı, onu dışından ve cepheden helak etmeye yeltenenler değil, içinden ve özünden harap etmeye davrananlardır ve bu davranışlarını bir nevi onarma, düzeltme ve yenileme sayanlar…

«Reformcular» ismi altında topladığımız, 7-8 asır öncesindeki kuru ve nasipsiz akıl borazanına (İbn-i Teymiyye) mizaçları dayalı bir grup, birkaç asır sonra vehhâbîlikten dolaşarak, nihayet Cemaleddin Afganî, Mısırlı Şeyh Abduh ve peşindekilerden bir bölük hâlinde öyle bir anlayış veya anlayışsızlık bataklığına uğramıştır ki, İslâmı, çökmek üzere bir binaya yapıldığı gibi, dışından payandalar ve kalaslarla tutmayı marifet bilmiş, böylece ruhlarındaki gizli şüpheyi ve İslama güvensizlik duygusunu açığa vurmuştur.

Hâlbuki İslâm, dışından payandalar ve kalaslarla yıkılmaktan korunacak bir bina değil, Allah’ın ezelî ve ebedî yapısı olarak, asırlar boyunca üzerine kondurulan küf, pas, pürüz ve lekelerden temizlenip, olduğu gibi, bütün asliyet ve saffetiyle meydana çıkarılması lâzım, sonsuzluk sarayı…

İçten kırmak, eksiltmek, yontmak ve dıştan yapıştırmak, eklemek, yamamak… İşte, bugünkü varış noktalariyle, olanca tabiyeleri, reformcuların!..
Mehmed Akif’in � heyhat ki, o da kendini reformculara kaptıranlardandır � sandığı gibi:
«Asrın idrâkine söyletmeliyiz İslâmı…»
değil de, yine aynı vezinle:
«İslâm idrâkine söyletmeliyiz asrımızı…»